ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΦΙΛΟΣΟΦΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ – Στη μνήμη του φίλου μου Χρυσοστόμου (Μάκη) Αγκούτογλου

Του Στράτου Δ. Κλούρα

AGKOYTOGLOY

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2015 απεβίωσε ο αγαπητός μου φίλος Μάκης Αγκούτογλου. Η νεκρώσιμη ακολουθία έγινε το απόγευμα της 26ης Σεπτεμβρίου 2015, στον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοδώρων στην Ανάβυσσο, όπου οι συγγενείς, οι φίλοι και οι συγχωριανοί του, με βαθιά αισθήματα λύπης τον αποχαιρέτησαν.

Δυστυχώς, στη ζωή το μόνο βέβαιο, το μόνο αναπόφευκτο είναι ο θάνατος, γεγονός, που συνιστά έναν απόλυτο κανόνα. Ο ύψιστος Θεός, ο μόνος αρμόδιος για τη ζωή και τo θάνατο, τον κάλεσε κοντά του. Αργά ή γρήγορα θα έλθει και η σειρά μας («κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον άδηλον»).

Όσο, όμως, βέβαιος και αναπόφευκτος είναι ο θάνατος, άλλο τόσο βέβαιο είναι και το γεγονός, ότι οι νεκροί δεν πεθαίνουν όσο υπάρχουν ζωντανοί, που τους θυμούνται. Έτσι, όσο ζούμε θα θυμόμαστε τον Μάκη με τις καλύτερες αναμνήσεις. Το έργο του θα υπενθυμίζει σε όλους μας την παρουσία του. Η μνήμη του θα παραμείνει άσβηστη στις ψυχές μας, διότι ο ίδιος μας κληρονόμησε τόσα πολλά για να τον θυμόμαστε.

Φύση ανήσυχη και δημιουργική ο Μάκης. Μπολιασμένος μέχρι το μεδούλι από τα γνωστά σε όλους μας γονίδια των Ελλήνων της Ανατολής, ήτοι με αυτά της εξυπνάδας και της δημιουργικότητας, «εξεμέτρησεν το ζην», ως υποδειγματικός οικογενειάρχης (σύζυγος και πατέρας), ως σωστός επαγγελματίας και ως συνειδητός πατριώτης.

Καππαδόκης στην καταγωγή (από το Ενεχίλ της Καππαδοκίας), ήταν ένας ερωτευμένος μελετητής των χαμένων πατρίδων του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Ήταν τόσο μεγάλη η αγάπη, ο έρωτάς του για τις χαμένες πατρίδες, που δεν φείσθηκε ούτε χρόνου, ούτε κόπου, ούτε χρημάτων για τη συγκέντρωση ενός τεράστιου υλικού για πρόσωπα και πράγματα των αλησμόνητων πατρίδων της Μικράς Ασίας και κυρίως της Καππαδοκίας.

Αποτέλεσμα της προαναφερθείσας αγάπης του στον τόπο καταγωγής του υπήρξε το εξαιρετικό και θαυμάσιο, από κάθε άποψη, «Μουσείο Προβολής Μικρασιατικού Πολιτισμού», που εγκατέστησε σε ιδιόκτητο ακίνητό του στην Ανάβυσσο και δη στο πατρικό σπίτι της οικογένειας Αγκούτογλου, εκεί που μεγάλωσε, ως μία επιπλέον προσφορά μνήμης και δείγμα αγάπης και προς τους πρόσφυγες γονείς του. Ένα μουσείο, που σου προκαλεί πόνο και θλίψη, αλλά και θαυμασμό για τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας, που εξαιτίας των δικών μας (των ελλαδιτών)  λαθών χάθηκε με τρόπο επώδυνο και τραγικό.

Μία μικρή αντίληψη τους πλήθους και τους εύρους του υλικού, που είχε συγκεντρώσει για τις χαμένες πατρίδες ο αγαπητός Μάκης, έχουν και οι αναγνώστες του περιοδικού ενημερωτικού εντύπου «ΝΤΕΛΑΛΗΣ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ», όπου στη γνωστή στήλη του «πες τα Χρυσόστομε!» διαβάζαμε πραγματικές μικρασιατικές ιστορίες και θαυμάζαμε τα «Αναβυσσιώτικα πορτραίτα» των αληθινών ηρώων της προσφυγιάς του μικρασιατικού ελληνισμού, των πραγματικών ηρώων της ζωής. Μία στήλη, που θα μας λείψει πολύ.

Ο Μάκης βίωσε το δράμα της προσφυγιάς του μικρασιατικού ελληνισμού. Στον τόπο καταγωγής τους, στη Μικρά Ασία, οι Τούρκοι τους θεωρούσαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας (ήταν οι «γκιαούρηδες», οι άπιστοι). Στην Ελλάδα τους αποκαλούσαν, υποτιμητικά, τουρκομερίτες, τουρκόσπορους, κλπ.

Ελπίζω, εύχομαι και πιστεύω, ότι οι εξαίρετες θυγατέρες του φίλου μου Μάκη, η Μαρία και η Όλγα, θα συνεχίσουν, ως άξια τέκνα του, το εθνικό έργο του πατέρα τους και θα το παραδώσουν ολοκληρωμένο στις νέες γενιές, για γνώση και παραδειγματισμό.

Ο Μάκης, ως γνωστό, είχε προσφορά και στα κοινά της Αναβύσσου, όπου, ως πρόεδρος της τότε Κοινότητας Αναβύσσου, υπήρξε δημιουργικός και κυρίως δίκαιος. Ο Μάκης ήταν ευγενής και διακριτικός στις σχέσεις του με όλους, ήταν δε και άριστος συζητητής. Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος, που η απουσία του με θλίβει. Έχασα έναν καλό φίλο, με τον οποίο μπορούσα να συνδιαλέγομαι χωρίς φόβο και πάθος (είχες της σιγουριά της εχεμύθειάς του και τη βεβαιότητα της ευγένειάς του).

Η απουσία του Μάκη στοιχίζει ακριβά σε όλους όσους τον γνώριζαν. Το λιγόστεμα τέτοιων ανθρώπων φτωχαίνει τη ζωή μας.

Ο Μάκης με τιμούσε με τη φιλία του. Όταν συναντιόμασταν, σχεδόν κάθε φορά, με αποχαιρετούσε με τη φράση «να ξέρεις σας αγαπώ πολύ», αναφερόμενος σε όλη την οικογένειά μου.

Καλό ταξίδι φίλε Μάκη! Είμαι βέβαιος, ότι ο δικαιοκρίτης Θεός θα σου προσφέρει αιώνα ανάπαυση στη χώρα των «μακαρίων» και στην αγκαλιά των αγγέλων.

Στην οικογένειά του και κυρίως στην καλή του σύζυγο Καίτη και στις αγαπημένες του θυγατέρες Μαρία και Όλγα εκφράζω τα θερμά συλλυπητήρια μου. Ο Μάκης με τη ζωή του και τη δράση του άφησε πίσω ένα όνομα και ένα έργο, για το οποίο μπορούν να είναι υπερήφανες.

Στράτος Δ. Κλούρας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: