ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΑΡΩΝΙΔΑΣ

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΣΑΡΩΝΙΔΑ

Σήμερα:

Μετά την ψήφιση του Ν. 3852/2010 (περί «Νέας Αρχιτεκτονικής της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης») και την εφαρμογή του από την 1-1-2011, η Σαρωνίδα μετετράπη από αυτόνομη Κοινότητα σε τοπική κοινότητα, ενσωματωμένη στον ενιαίο – «Καλλικρατικό» Δήμο Σαρωνικού, μαζί με τα Καλύβια, την Ανάβυσσο, την Παλαιά Φώκαια και τον Κουβαρά. Είναι, λοιπόν, μία παραλιακή κωμόπολη, εκτάσεως 6.670 τετραγωνικών χιλιομέτρων, έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Σαρωνικού, της Περιφέρειας Αττικής (περιφερειακή ενότητα Ανατολικής Αττικής). Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2011, της οποίας η μεθοδολογία, η αξιοπιστία και τα αποτελέσματα έχουν εντόνως αμφισβητηθεί, ο νόμιμος πληθυσμός της Σαρωνίδας, δηλαδή οι δημότες της, ανέρχεται σε 2.584.

Α.- Τοπογραφία \ Γεωγραφικά – Διοικητικά όρια

 

Σήμερα:

Η Σαρωνίδα ευρίσκεται στα νοτιοανατολικά παράλια του Σαρωνικού, σε απόσταση 35 χιλιομέτρων περίπου νοτιοανατολικά της Αθήνας στο 45ο χιλιόμετρο της παραλιακής λεωφόρου Αθηνών – Σουνίου. Η Σαρωνίδα ευρίσκεται μεταξύ του Λαγονησίου (κατεύθυνση προς Πειραιά) και της Αναβύσσου (κατεύθυνση προς Σούνιο). Συνορεύει βορείως με τη δημοτική ενότητα Καλυβίων (Καλύβια και περιοχή Λαγονησίου) και νοτίως και ανατολικώς με τη δημοτική ενότητα Αναβύσσου (περιοχές «Λάκκα Αναβύσσου» και «Μαύρο Λιθάρι»). Δυτικώς «βρέχεται» από το Σαρωνικό Κόλπο. Η παραλιακή κωμόπολη της Σαρωνίδας είναι κτισμένη στη λεκάνη, την οποία σχηματίζει το όρος Όλυμπος προς το Σαρωνικό Κόλπο, και σταδιακά αναπτύχθηκε αμφιθεατρικά στους πρόποδες και στις πλαγιές του όρους Ολύμπου, οι οποίες «βλέπουν» προς το Σαρωνικό Κόλπο. Υπάρχουν οικίες μέχρι και την κορυφή του όρους.

Η Σαρωνίδα, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες δημοτικές ενότητες του Δήμου Σαρωνικού, διαθέτει οργανωμένο ρυμοτομικό σχέδιο, το οποίο απαρτίζεται από ημικυκλικές οδούς, που ξεκινούν από το λόφο και καταλήγουν στην παραλιακή Λεωφόρο. Η προβλεπόμενη χρήση γης είναι αυτή της αμιγούς κατοικίας. Γι’αυτόν το λόγο η Σαρωνίδα αποτέλεσε εξαρχής παραθεριστικό οικισμό. Ωστόσο, κυρίως κατά μήκος της Λεωφόρου Σαρωνίδος, έχουν αναπτυχθεί καταστήματα (εστιατόρια, φούρνοι, σούπερ μάρκετ, κλπ). Η περιοχή παρουσιάζει σημαντική τουριστική κίνηση και έχει μεγάλο αριθμό παραθεριστικών κατοικιών. Κατά τους θερινούς μήνες ο πληθυσμός της αυξάνεται κατακόρυφα, κατά πολλές χιλιάδες. Τις τελευταίες δε δεκαετίες (κυρίως από το 1990) όλο και περισσότεροι την επιλέγουν για μόνιμο τόπο κατοικίας τους, με αποτέλεσμα να έχουν αυξηθεί οι μόνιμοι κάτοικοί της. Έχει, πλέον, μετατραπεί σε προάστιο της Αθήνας. Το κέντρο της ομώνυμης κωμόπολης εντοπίζεται μπροστά στη θάλασσα του Σαρωνικού, στον κόμβο των Λεωφόρων Σουνίου και Σαρωνίδος, απ’όπου καθίσταται η περιοχή προσβάσιμη. Η προσβασιμότητα της περιοχής έχει διευκολυνθεί και αυξηθεί από τότε, που ο ΟΑΣΑ και το τότε Υπουργείο Συγκοινωνιών εγκατέστησαν συγκοινωνιακή γραμμή, η οποία ξεκινάει από την οδό Πανεπιστημίου στην Αθήνα (αφετηρία) και τερματίζει στη Σαρωνίδα (τερματικός σταθμός).

Η Σαρωνίδα διαθέτει μία μεγάλη – κεντρική παραλία, η οποία, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, γεμίζει ασφυκτικά, αλλά και πολλές μικρές και όμορφες – γραφικές παραλίες. Η περιοχή διαθέτει πολλές φυσικές ομορφιές, οι οποίες αποτελούν μεγάλο πόλο έλξης για τους κατοίκους της Αθήνας. Η θέα από όλα σχεδόν τα σημεία της περιοχής είναι μοναδική και ο οποιοσδήποτε μπορεί να απολαύσει την καταπληκτική δύση του ηλίου. Σημαντική για την προσέλκυση πολιτών στην περιοχή και για την απόλαυση του παραλιακού μετώπου της Σαρωνίδας ήταν η κατασκευή από την τελευταία κοινοτική αρχή (πριν τη δημιουργία του «Καλλικρατικού» Δήμου Σαρωνικού) ενός περιπατητικού διαδρόμου κατά μήκος της ακτογραμμής της Σαρωνίδας.

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα αξιοθέατα της Σαρωνίδας είναι ο ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο οποίος δεσπόζει στην κορυφή ενός λόφου της περιοχής. Η θέα από τον ιερό ναό είναι μοναδική, καθότι δύναται ο οποιοσδήποτε να απολαύσει πανοραμικά τη Σαρωνίδα, το Λαγονήσι, το Σαρωνικό Κόλπο και νησιά, όπως η Αίγινα και η Ύδρα. Λόγω της καταπληκτικής τοποθεσίας, στην οποία οικοδομήθηκε ο ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αλλά και τού κάλλους του ναού, πολλά ζευγάρια τον επιλέγουν για το γάμο τους. Πολλοί, επίσης, τον επιλέγουν για τη βάπτιση των παιδιών τους. Πέραν του ιερού ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου σημαντικό αξιοθέατο αποτελεί η μοναδική δασική έκταση, η οποία έχει απομείνει στην περιοχή, στη νοτιοανατολική πλευρά της Σαρωνίδας. Μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ήταν δασοσκεπής και η άλλη πλαγιά του όρους Όλυμπος, αλλά μετά από αλλεπάλληλες πυρκαϊές το δάσος αυτό αφανίστηκε. Όλη δε αυτή η περιοχή έχει ρυμοτομηθεί και οικοπεδοποιηθεί.

Η γεωγραφική περιοχή και η διοικητική ιστορία της Σαρωνίδας από την αρχαιότητα μέχρι το 2011:

Η περιοχή της Σαρωνίδας περιλαμβανόταν στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της Αναβύσσου, όπως επικράτησε η ονομασία αυτή στους νεώτερους χρόνους, και Αναφλύστου, όπως ονομαζόταν η περιοχή στην αρχαιότητα. Η Ανάβυσσος, ως γεωγραφικός όρος, περιελάμβανε, μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα, τις περιοχές των σημερινών δημοτικών ενοτήτων τής Αναβύσσου, της Παλαιάς Φώκαιας, της Σαρωνίδας και τμημάτων των δημοτικών ενοτήτων των Καλυβίων και της Κερατέας. Ειδικότερα περιελάμβανε την περιοχή από τον Χάρακα μέχρι το Λαγονήσι και από το Πάνειο όρος (Πανί) μέχρι τη θάλασσα. Αυτή ακριβώς η περιοχή ταυτιζόταν και με τα γεωγραφικά όρια της Τριττύος τού Ανάφλυστου από την εποχή του Κλεισθένη (6ος αιώνας π.Χ.), από την οποία προέρχεται, με μικρή παραφθορά, και η σημερινή ονομασία «Ανάβυσσος». Ωστόσο, είτε από πολιτικές σκοπιμότητες, είτε από ευρύτερες πολιτικοοικονομικές ανάγκες, είτε από την αδυναμία των κατοίκων της (κυρίως των μικρασιατών προσφύγων), η γεωγραφική περιοχή της Αναβύσσου περιορίστηκε δραματικά μέχρι και το έτος 1979. Ειδικότερα:

Αρχαιότητα: Η περιοχή της Σαρωνίδας, με τα σημερινά γεωγραφικά – διοικητικά όριά της, περιλαμβανόταν στην ευρύτερη περιοχή της Τριττύος του Ανάφλυστου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Αττικής, την οποία είχε θεσπίσει ο Κλεισθένης από τον 6ο αιώνα π.Χ. Στην παράλια Τριττύ του Ανάφλυστου περιλαμβάνονταν, κατά πάσα πιθανότητα, οι ακόλουθοι δήμοι: 1. ΑΝΑΦΛΥΣΤΟΥ (ενδεχομένως η σημερινή περιοχή της Αναβύσσου και της Π. Φώκαιας), 2. ΑΙΓΙΛΙΑΣ (περιοχή Φοινικιά, ΝΑ Πανείου Όρους), 3. ΑΜΦΙΤΡΟΠΗΣ (ενδεχομένως η σημερινή περιοχή Μητροπήσι Κερατέας), 4. ΒΗΣΑΣ (περιοχή Συντερίνα Καμάριζας), 5. ΑΤΗΝΗΣ (περιοχή Χάρακα Λεγρενών) και 6. ΘΟΡΩΝ (περιοχή Τραμπουριάς Πανείου Όρους).  Στην ίδια Τριττύ εικάζεται, ότι ανήκε και ο δήμος ΦΡΕΑΡΙΩΝ (περιοχή ανατολικά του όρους Ολύμπου – Λαγονήσι / πατρίδα του Θεμιστοκλή). Ωστόσο, ο δήμος Φρεάριων ανήκε στη Λεοντίδα και όχι στην Αντιοχίδα φυλή. Η Σαρωνίδα εικάζεται, ότι ανήκε στο δήμο της Αιγιλίας, ο οποίος περιλαμβανόταν, όπως ήδη αναφέρθηκε, στην παράλια Τριττύ του Ανάφλυστου.

Νεώτεροι χρόνοι: Το έτος 1835, με το Βασιλικό Διάταγμα της 1ης (13) Οκτωβρίου 1835 (Φ.Ε.Κ. 17) «Περί σχηματισμού των δήμων της επαρχίας Αττικής», ιδρύθηκε ο Δήμος Λαυρίου, στον οποίο περιλήφθηκε η τότε ευρύτατη περιοχή της Αναβύσσου. Στον ίδιο Δήμο περιλήφθηκαν και οι σημερινές δημοτικές ενότητες της Σαρωνίδας, της Φώκαιας, του Λαυρίου, του Κουβαρά, των Καλυβίων και της Κερατέας.

Το έτος 1890, με το Βασιλικό Διάταγμα της 4ης Ιουλίου 1890 (Φ.Ε.Κ. 162) «Περί μετασχηματισμού του Δήμου Λαυρίου εις δύο δήμους», ο Δήμος Λαυρίου διαιρέθηκε σε δύο δήμους, ήτοι στο Δήμο Θορικίων και στο Δήμο Σουνιαίων (μετέπειτα Λαυρεωτικής). Η ευρύτατη τότε περιοχή της Αναβύσσου περιελήφθη στα διοικητικά όρια του Δήμου Θορικίων. Στον ίδιο Δήμο περιελήφθησαν και οι σημερινές δημοτικές ενότητες της Σαρωνίδας, των Καλυβίων, του Κουβαρά, της Φώκαιας, των Καλυβίων και της Κερατέας, καθώς και η περιοχή των Λεγρενών.

Το έτος 1912, με τον νόμο ΔΝΖ (4057) Της 14ης Φεβρουαρίου 1912 και στη συνέχεια με το Βασιλικό Διάταγμα της 31ης Αυγούστου 2012 (Φ.Ε.Κ. 262) «Περί αναγνωρίσεως των δήμων και κοινοτήτων του νομού Αττικής και Βοιωτίας» διελύθη ο Δήμος Θορικίων και παρέμεινε στην Ανατολική Αττική μόνο ένας Δήμος, ήτοι ο Δήμος Λαυρεωτικής, και οκτώ Κοινότητες, ήτοι ο Δήμος Θορικίων διεσπάσθη σε διάφορες κοινότητες. Η Ανάβυσσος περιελήφθη στην Κοινότητα Κερατέας. Στη δε Ανάβυσσο εξακολουθούσε να περιλαμβάνεται η σημερινή περιοχή της Σαρωνίδας.

Το έτος 1927 η περιοχή της Αναβύσσου, στην οποία περιλαμβανόταν η σημερινή Παλαιά Φώκαια, αποσπάσθηκε από την Κοινότητα Κερατέας και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Καλυβίων – Θορικού.

Το έτος 1929, με το Διάταγμα της 21ης Νοεμβρίου 1929 (Φ.Ε.Κ. Α 422/1929), η Ανάβυσσος αναγνωρίσθηκε σε αυτόνομη Κοινότητα με τη συγκεκριμένη ονομασία, αφού αποσπάσθηκε από την Κοινότητα Καλυβίων – Θορικού. Είχαν ήδη εγκατασταθεί οι μικρασιάτες πρόσφυγες και είχε δημιουργηθεί αυτόνομος οικισμός. Τα διοικητικά όρια ήταν τα εξής: Θέρμη, βόρεια κορυφογραμμή Σκόρδι, Άγιος Παντελεήμονας, Καπό, Φερεντίνου, Γκλιάτη, Πάντου, θάλασσα (η σημερινή οδός Μικράς Ασίας). Η σημερινή περιοχή της Σαρωνίδας περιλαμβανόταν στα διοικητικά όρια της νέας, πλέον, Κοινότητας Αναβύσσου.

Το έτος 1979, με το αριθμ. 74/30-01-1979 Προεδρικό Διάταγμα (Φ.Ε.Κ. Α 16/1979) «Περί αναγνωρίσεως του συνοικισμού Σαρωνίδος της κοινότητος Αναβύσσου εν τη επαρχία Αττικής του Νομού Αττικής εις ιδίαν Κοινότητα», αποσπάσθηκε από την Κοινότητα Αναβύσσου η περιοχή «Πεύκα Γιουρντά» και αναγνωρίσθηκε σε αυτόνομη Κοινότητα με την ονομασία Σαρωνίδα. Τα διοικητικά όρια ήταν τα εξής: Βορείως η Θέρμη, ανατολικώς και νοτίως το όριο της εντός σχεδίου περιοχής της και δυτικώς η θάλασσα.

Το έτος 2011, με την ψήφιση του Ν. 3852/2010 περί «Νέας Αρχιτεκτονικής της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης» και την εφαρμογή του από την 01-01-2011, η Σαρωνίδα μετετράπη από αυτόνομη κοινότητα σε τοπική κοινότητα, ενσωματωμένη στον ενιαίο – «Καλλικρατικό» δήμο Σαρωνικού, μαζί με τα Καλύβια, την Ανάβυσσο, την Παλαιά Φώκαια και τον Κουβαρά.

Β.- ΙΣΤΟΡΙΑ

Προϊστορικοί χρόνοι – Αρχαιότητα:

Η περιοχή της Σαρωνίδας, καίτοι ενδεχομένως ανήκε στον αρχαίο δήμο Αιγιλίας, ωστόσο συνδέθηκε ιστορικά με την ευρύτερη περιοχή της Αναβύσσου, όπου υπήρχε ο αρχαίος δήμος της Αττικής, Ανάφλυστος, με αξιόλογη βιοτεχνία κεραμικών. Ούτως ή άλλως, ακόμη και ο δήμος της Αιγιλίας περιλαμβανόταν στην παράλια Τριττύ του Ανάφλυστου. Ο δήμος της Αιγιλίας ανήκε και αυτός στην Αντιοχίδα φυλή.

Από τα πλούσια αρχαιολογικά ευρήματα (προϊστορικοί οικισμοί, νεκροταφεία, κλπ) προκύπτει, ότι η ευρύτερη περιοχή πρέπει να ήταν πυκνοκατοικημένη και με μεγάλη οικονομική ανάπτυξη, σε αντίθεση με ό,τι συνέβη κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας και μέχρι την άφιξη των μικρασιατών προσφύγων.

Μεσαίωνας – Τουρκοκρατία:

Για εκείνη την περίοδο δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες σε σχέση με την ευρύτερη περιοχή της Αναβύσσου, στην οποία περιλαμβανόταν και η περιοχή της Σαρωνίδας. Αυτό, το οποίο γνωρίζουμε, κυρίως από τις περιγραφές των διαφόρων, ξένων κυρίως, περιηγητών είναι, ότι η ευρύτερη περιοχή είχε πλέον παρακμάσει, οικονομικά και πληθυσμιακά. Οι κάτοικοι ήταν μερικές μόνο δεκάδες και αυτοί δεν ήταν μόνιμοι.

Νεώτερα χρόνια:

Η ίδια παρακμιακή κατάσταση συνεχίσθηκε και μετά την απελευθέρωση. Ειδικώς στην περιοχή της Σαρωνίδας υπήρχαν μόνο ορισμένοι νομάδες κτηνοτρόφοι από την ελληνική φυλή των Σαρακατσάνων, οι οποίοι μετέφεραν τα κοπάδια των ζώων τους από την Πάρνηθα και ξεχειμώνιαζαν, περιστασιακά, σε καλύβες, κυρίως, στις περιοχές Βλάχικα, Φέριζα, Καταφύγι και Θυμάρι, αλλά και στην περιοχή, όπου σήμερα ονομάζεται «Γαλανέϊκα» στην περιφερειακή οδό του οικισμού της Σαρωνίδας με τη σημερινή ονομασία «Γαλάνη» (Ποσειδώνος στην προέκτασή της). Ακόμη και μετά τη μικρασιατική καταστροφή, όταν και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της σημερινής Αναβύσσου και της σημερινής Π. Φώκαιας οι πρώτοι πρόσφυγες, η περιοχή της Σαρωνίδας παρέμεινε με τους ελάχιστους Σαρακατσάνους κατοίκους της, χωρίς να αναπτυχθεί πληθυσμιακά και οικονομικά. Οι «Γαλάνηδες» ή «Γαλανέοι» ήταν οι πρώτοι, από τους Σαρακατσάνους κτηνοτρόφους, που εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην περιοχή της Σαρωνίδας κατά τους νεώτερους ιστορικούς χρόνους, εγκαταλείποντας τη νομαδική ζωή.

Η περιοχή της Σαρωνίδας ονομαζόταν εκείνη την περίοδο «Πεύκα Γιουρντά», λόγω του υπάρχοντος τότε πευκοδάσους της περιοχής (υπήρχαν και πολλά ελαιόδενδρα). «Γιουρντάς» ή «Γκιουρντάς» ονομαζόταν και ο πευκόφυτος λόφος, που χωρίζει τη Σαρωνίδα από τον οικισμό «Μαύρο Λιθάρι» Αναβύσσου. Η ονομασία αυτή, μάλλον αρβανίτικη, λέγεται, ότι σημαίνει «πολύ ζεστό μέρος». Ενδέχεται, όμως, να προέρχεται και από την τουρκική λέξη yurt, που σημαίνει τόπος ή περιοχή, δηλαδή η περιοχή ή τόπος τών πεύκων. Αργότερα, ήτοι το 1965, η περιοχή μετονομάσθηκε σε Σαρωνίδα, λόγω του γεγονότος, ότι η περιοχή «βρέχεται» από το Σαρωνικό Κόλπο (άλλοι ισχυρίζονται, ότι η ονομασία οφείλεται στο γεγονός, ότι την περιοχή «σαρώνουν» οι άνεμοι), και η ονομασία αυτή επικράτησε ιδίως μετά την αναγνώρισή της, ως αυτόνομης Κοινότητας το 1979. Με την ονομασία Σαρωνίδα (πρώην Δάριζα) υπάρχει και άλλος οικισμός στην Κοινότητας Γαλατά του Δήμου Τροιζήνος.

Τελευταίες δεκαετίες:

Για πρώτη φορά άρχισε να αυξάνεται ο πληθυσμός της Σαρωνίδας, όταν η περιοχή αποτέλεσε εξαίρετο παραθεριστικό θέρετρο, ενετάχθη στο σχέδιο και άρχισε να αναπτύσσεται τουριστικά. Τότε, κυρίως τη δεκαετία του 1970, άρχισε να αυξάνεται ο πληθυσμός της από Αθηναίους παραθεριστές. Έκτοτε, ο πληθυσμός της αυξήθηκε ραγδαία. Σ’αυτό συνετέλεσε και η κατασκευή του παραλιακού αυτοκινητόδρομου προς το Σούνιο. Αποτέλεσμα της αυξήσεως των κατοίκων της Σαρωνίδας και της δημιουργίας του οικισμού, ήταν η απόσπασή της το 1979 από την Κοινότητα Αναβύσσου και η δημιουργία της αυτόνομης Κοινότητας Σαρωνίδας. Σήμερα, την πλειοψηφία των κατοίκων της Σαρωνίδας αποτελούν Αθηναίοι, οι οποίοι αρχικώς ήρθαν στην περιοχή, ως παραθεριστές, και στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν μονίμως.

Γ.- ΚΑΤΟΙΚΟΙ

 

Ο σημερινός πληθυσμός τής Σαρωνίδας αποτελείται από δύο, κυρίως, κατηγορίες: 1. Σαρακατσάνους και 2. Αθηναίους, οι οποίοι επέλεξαν τη Σαρωνίδα για τη μόνιμη ή την περιστασιακή εγκατάστασή τους. Σ’ότι δε αφορά στην πληθυσμιακή εξέλιξη της περιοχής αυτή έχει ως ακολούθως:

Στην αρχαιότητα η ευρύτερη περιοχή ήταν πυκνοκατοικημένη, βάσει των δεδομένων της εποχής, όπως αυτό προκύπτει από τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις. Ωστόσο, από το μεσαίωνα, κυρίως, και μέχρι την εγκατάσταση των Μικρασιατών προσφύγων το 1924, η ευρύτερη περιοχή είχε παρακμάσει οικονομικά  και πληθυσμιακά ήταν σχεδόν έρημη.

Σε αντίθεση με τις περιοχές της Αναβύσσου, Παλαιάς Φώκαιας, κλπ, τα πρώτα αξιόπιστα και επίσημα στοιχεία για τον αριθμό των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, τα έχουμε από το 1971. Σε κάθε περίπτωση, επισημαίνεται, ότι τα κριτήρια και οι μέθοδοι καταμετρήσεως του πληθυσμού μεταβάλλονταν κάθε φορά. Στις τελευταίες δε απογραφές, ήτοι των τελευταίων δεκαετιών, όπου είχε αναπτυχθεί ο εσωτερικός τουρισμός και η αύξηση των παραθεριστικών κατοικιών, είναι αυτονόητο, ότι δεν καταγράφονταν οι χιλιάδες των παραθεριστών, οι οποίοι κατακλύζουν κάθε καλοκαίρι την περιοχή της Σαρωνίδας, ανεβάζοντας τον πληθυσμό της κατά πολλές χιλιάδες. Ειδικότερα:

1971: 159 κάτοικοι

1981: 733 κάτοικοι.

1991: 1.572 κάτοικοι.

2001: 2.102 κάτοικοι (αφορά στον πραγματικό πληθυσμό) και 1.656 (αφορά στο νόμιμο πληθυσμό, ήτοι στους δημότες).

2011: 2.584 κάτοικοι (αφορά αποκλειστικώς στο νόμιμο πληθυσμό, ήτοι στους δημότες, και όχι στον πραγματικό πληθυσμό).

Δ.- ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

 

Τα τελευταία έτη η Σαρωνίδα αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα, εκ των οποίων, άλλα σχετίζονται με γενικότερα προβλήματα της χώρας και άλλα με ειδικότερα προβλήματα της περιοχής. Τα προβλήματά της, ως επί το πλείστον, είναι κοινά με αυτά των άλλων δημοτικών ενοτήτων του Δήμου Σαρωνικού. Υπερτερεί σε σχέση με τις άλλες δημοτικές ενότητες μόνο ως προς το ότι είχε εξαρχής ενταχθεί στο σχέδιο και αναπτύχθηκε αρμονικά. Συγκεκριμένα:

Καίτοι έχει αυξηθεί ο πληθυσμός και οι ανάγκες της περιοχής, οι υποδομές είναι ανεπαρκείς και οι εκτάσεις, οι οποίες ανήκουν στη δημοτική ενότητα της Σαρωνίδας, ελάχιστες. Η περιοχή δεν διαθέτει δικό της οργανωμένο σχολικό συγκρότημα, γεγονός που αποτελεί αίτημα πολλών μονίμων κατοίκων. Στην εντός σχεδίου περιοχή της Σαρωνίδας δεν επιτρέπονται οι εμπορικές χρήσεις, αλλά η χρήση της κατοικίας, με ορισμένες εξαιρέσεις, ως προς τις κοινόχρηστες χρήσεις. Εμπορικές και άλλες πολλές χρήσεις επιτρέπονται, με προεδρικό διάταγμα του 1998, σε μία εκτεταμένη και εκτός σχεδίου περιοχή της Σαρωνίδας, που ευρίσκεται κάτω από την οδό Γαλαναίων, ήτοι στο τμήμα γης μεταξύ της οδού Σίφνου μέχρι το σημείο, που η οδός Γαλαναίων καταλήγει στη Λεωφόρο Αθηνών – Σουνίου (εξαιρείται μόνο ένα μικρό τμήμα γης). Ωστόσο, κατά παράβαση των νομοθετικών προβλέψεων, τόσο η αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία της περιοχής, όσο και το εκάστοτε κοινοτικό Συμβούλιο της Σαρωνίδας, αδειοδοτούσε καταστήματα στην εντός σχεδίου περιοχή της Σαρωνίδας, με αποτέλεσμα να έχουν δημιουργηθεί σοβαρότατα προβλήματα (κυκλοφοριακά, ηχορύπανσης, κλπ), τα οποία υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων της Σαρωνίδας. Ουσιαστικής προστασίας χρήζουν οι δασικές και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος περιοχές. Σημαντικό, επίσης, πρόβλημα είναι η ανυπαρξία αποχετευτικού συστήματος και νεκροταφείου. Η Σαρωνίδα αντιμετωπίζει και αυτή το πρόβλημα της διαχειρίσεως των απορριμμάτων. Δεν υπάρχει, εξάλλου, η δέουσα προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος. Συγκεκριμένα, παρατηρούνται εκτεταμένες παραβιάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, όπως, για παράδειγμα, με την, κατά καιρούς, μόλυνση του εδάφους, της θαλάσσης, των παραλιών και των υδάτινων πόρων της περιοχής, καθώς και με το «μπάζωμα» ρεμάτων στο όρος Όλυμπος, αλλά και με την καταπάτηση δασικών εκτάσεων και την κατασκευή αυθαίρετων κτισμάτων. Το μεγαλύτερο, ωστόσο, πρόβλημα για την περιοχή της Σαρωνίδας, αλλά και του ευρύτερου Δήμου Σαρωνικού, είναι το οικονομικό, το οποίο, σε συνδυασμό με τη μείωση ή και την ολοσχερή παύση κάθε κρατικής οικονομικής ενισχύσεως, θα δημιουργήσει συντόμως συνθήκες πτωχεύσεως του Δήμου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους δημότες.

Πηγές – Βιβλιογραφία:

1. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους (Εκδοτική Αθηνών)

2. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους (Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου)

3. Περιοδικό «ΙΣΤΟΡΙΑ εικονογραφημένη»

4. Περιοδικό «ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ»

5. Δικτυακός τόπος δημοτικής ενότητας Παλαιάς Φώκαιας

6. Ο Χρυσός Αιώνας των Αθηνών και η Γέννηση του Δυτικού Πολιτισμού (Discovery & Science)

7. Ανάβυσσος: Ιστορικός και Τουριστικός Οδηγός 1995 (Θεοδώρου Δ. Δαλάκογλου).

8. Ανάβυσσος – Βιβλίο Πρώτο: Ο Τόπος, οι Άνθρωποι – η Ζωή / Τοπωνύμια – Οδωνύμια – Ανθρωπωνύμια (Θεοδώρου Δ. Δαλάκογλου – 1996).

9. Μάκης Αγκούτογλου

10. Διάφοροι διαδικτυακοί τόποι.

Επιμέλεια κειμένου και φωτογραφίες: Δημήτριος Κλούρας για την «ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ»

Τα στοιχεία διαρκώς θα εμπλουτίζονται.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΛΟΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: